Bule Bule Blog

NOVO BLOG:" O NOSO ACUARIO"

2009-10-13T21:02:00.005+02:00

Como sabedes volvín para o cole xa que saquei a plaza.

Coa miña nova clase creamos tamén un novo blog

que espero que vos guste. Espérovos por alí!!!

O REGALO PERFECTO PARA ESTE CURSO

2009-07-27T18:32:00.006+02:00

Como vos prometín saberíades da miña vida en canto o proceso da oposición rematara. Pois ben, aprobei e teño praza como mestra....NON SABEDES A FELICIDADE QUE SINTO POR DENTRO!!!

Comencei este blogue como unha especie de diario onde contar as miñas experiencias como mestra substituta, onde recollería todas as miñas experiencias en diferentes centros. Xa no curso pasado pasei por moitos centros e quedeime coas ganas de recoller de algún xeito o que facía cos distintos nenos e, ao mesmo tempo, manter o contacto con eles. Por iso pensei en crear este bule bule de experiencias.

Sería tamén un recuncho de opinións entre compañeiros que facíamos o mesmo, traballar e estudar ao mesmo tempo. Tiven a gran sorte de quedar todo o curso no mesmo colexio e cos mesmos nenos. Agora, cando xa pasei todos os nervios e agobios cos exames doume conta que a miña praza comencei a gañala desde que escollín esta baixa neste cole.

Gracias aos nenos e nenas da clase do barco, os cales aceptaban calqueira proposta que xurdía en clase para traballar e aportábanme o cariño e a alegría que neccesitaba para chegar a casa e poñerme a estudar sen preocupacións.

Gracias aos meus compañeiros que axudáronme a facer o meu traballo moito máis sinxelo e acollerme tan ben que, para min, ir a traballar non era ningún "traballo".

E tamén grazas as familias por agradecerme tantas veces o que estaba a facer. Sen eles moitas veces non teñería motivacións por seguir co blogue ou en pensar novas ideas.

Por iso teño que agradecervos que me axudarais, dun xeito ou doutro, a que as miñas horas de estudo forán máis amenas ao longo do curso.

Un saúdo a todos!!!!!!!

Calendario escolar

2009-06-15T21:39:00.002+02:00

Algúns pais preguntáronme polo comezo das clases do próximo curso. Por fin publicouse na páxina da Consellería en relación co tema. No seguinte enlace podedes ver esa información.

CALENDARIO ESCOLAR

Seguindo este documento as clases comenzarán o 10 de setembro de 2009.

A NOSA PRIMEIRA RA

2009-05-27T23:24:00.006+02:00

Por fin chegamos a unha das últimas fases da metamorfose da ra. Hoxe pola mañá atopámonos cunha nova sorpresa no noso acuario. Menuda ledicia levámonos nada máis comezar a xornada!

NOVIDADES NO NOSO ACUARIO

2009-05-23T17:54:00.003+02:00

Onte cando chegamos a clase atopámonos cunha novidade na "charca dos cágados". Xa non eran todos iguais. Algo cambiou.
POR FIN vimos un paso máis na metamorfose destes pequenos animais! O noso compañeiro Jose Carlos fíxonos unha gran foto para que os poidades disfrutala igual ca nós.

NOVOS CUMPREANOS!

2009-05-22T21:02:00.000+02:00

AS ÚLTIMAS NOVIDADES

2009-05-17T21:14:00.009+02:00

Nas últimas semanas fomos ao paseo fluvial de Arteixo a unha solta de alevíns, unha experiencia moi divertida para todos nos. Aproveitamos esta saída para buscar durante o camiño de ida e volta algún animal coñecido. Sen dúbida a actividade, de tódalas que había, a máis divertida foi a propia de soltar os peixes ao rio.

Os do concello prepararon para nos distintas actividades:
- Imos de pesca, onde collíamos uns peixes de cores coa axuda dun imán.
- Pintamos un mural.
- Xogamos con a atopar peixes emparellados ou a localizar o hábitat dos animais, nunha actividade que se chamaba auga, terra e aire.
- e aprendimos a facer un filtro para a auga.

Esta semana tamén avisáronnos de que ata o día 21 podiamos entregar os traballos para a revista do colexio. Despois de moito pensar tiña doúas cousas claras que quería que se reflexaran no nosos traballo.
- por un lado, que se vira algo dotraballo das rás que estamos facendo e,
- por outro lado que todos participasemos dalgún modo na realización desta publicación.

Coa chegada dun poema de Federico García Lorca, "Los encuentros de un caracol aventurero" limos algúns fragmentos. Dunhas poucas estrofas saíron moitas actividades:
1) Buscamos cantos animais aparecían nel,
2) falamos das metáforas buscando que podería ser o que Lorca quería dicir cando escribiu que "Los árboles extienden sus brazos a la tierra" ou "Un vaho tembloroso cubre las sementeras" ...
3) Fixemos rimas e buscamos palabras que rimaran entre sí,
4) Propuxemos o deseño dun debuxo para a revista...que esta é mellor que a vexamos paso a paso.

O primeiro que tiñamos que facer era un boceto (é, por suposto, coñecer para que servía un boceto...) para isto tivemos que opinar e falar entre todos que poñer ou que non poñer, que faltaba e debuxar ata o último detalle. Este foi o resultado:

Despois fixemos a nosa propia copia para decidir quen facía cada cousa, sempre sabendo que todos íamos a facer algo, xa sexa debuxar ou pintar. Sobre todo buscamos que se derán conta dos detalles que tiña o noso boceto. Que importante é saber que se quere debuxar antes de poñerse man a obra!

Polo momento polo que que fixemos foi pasalo a un folio DIN A-3, na semana que entra o acabaremos para poder entregalo e así, que o disfrutedes cada un na casa. Esperamos os guste o resultado.

FELICITACIÓNS PENDENTES...

2009-05-09T21:23:00.005+02:00

O mes de Abril houbo tres cumples e esta semana celebramos outro máis. Aínda que sexa tarde moitas felicidades a....

MENSAXE DA BOLSA MÁXICA!

2009-05-07T23:27:00.002+02:00

MELLORAMOS A SÚA E A NOSA CASA!

2009-04-28T20:34:00.009+02:00

O venres melloramos a casa dos cágados gracias a chegada dun elemento novo para "a nosa charca". Unha nova pedra ía ser unha parte máis de seu entorno e medio de alimentación nas próximas semanas. Esta pedra chegaba cuberta de vexetación que lles ía permitir as crías poder comer, agocharse e "xogas ao escondite" no tempo que estivesen con nos.

Tamén renovamos a auga onde estaban xa que informámonos de que era necesario botarlle auga nova para que poidesen respirar mellor. Os cágados, cando aínda non teñen patas respíran baixo da auga mentras cando xa son adultas poden respirar aire ao igual ca nos. O resultado foi verdaderamente impresionante. imos convirtindo a caixa nunha verdadeira charca onde vivir.

Invitámoos a que vivades o momento xusto despois da inaguración do novo habitat das nosas mascotas.

Estábamos tan motivados que quixemos seguir aprendendo sobre o habitat das rás e sapos. Gracias ao meu compañeiro Juan atopamos un libro onde atopar moitas das respostas a tantas preguntas que nos fixeramos uns días atrás. O conto chámase "Una pequeña charca". Nel aparecía unha charca onde aparentemente non había case ningún animal pero cada vez que nos achegábamos un pouco máis e máis atopábamos unha múltitude de fauna que alucinábamos.

Como é constume despois plasmamos a nova visión do conto e da charca nunha folla, cada un centrouse no que máis lle gustou: os animais que había, a vextación, as cores... un sen fin de posibilidades de fogares para as crías das rás.

Hoxe tamén melloramos a nosa casa. Decidímos osixenarnos cun cambio de mesas e sitios. Un cambio de vez en cando pode axudar a unha complementación entre os puntos fortes e os puntos débiles duns e doutros. para motivarlles a este cambio organicei un xogo de orientación espacial.

Pola clase escondín catro mapas coa organización de cada mesa e dos sitios asignados. Unha vez atopados, por grupos, tíñanse que decidir cal era o sitio de cada un. A única axuda que tiñan era un gráfico da mesa e a referencia do encerada para poder orientar o mapa. Foi moi interesante ver as diferentes estratexias para descubrir, debatir, discutir e decidir cal era o sitio de cada un. Finalmente, todos atopamos o novo sitio, estando todos moi contentos co resultado.

DUNHA SAÍDA A UN PEQUENO PROXECTO...

2009-04-18T21:42:00.012+02:00

Rematamos o segundo trimestre cunha visita á Casa das Ciencias, e como é costume xa, cedo aos nenos e nenas o protagonismo para contalo. Dádevos conta que nos explican cousas moi complexas que vimos no museo e moitas das veces as súas explicacións poden chegar a parecer igual de complexas.

Nesta visita vimos tanto rás coma sapos nunha das salas de exposicións, sendo, xunto co planetario, das cousas que máis nos gustaron. Isto fíxome lembrar que cando era cativa recollía xunto coa miña avoa cágados nun pequeno regato da miña aldea. Aproveitando as vacacións acerqueime para recoller algúns para ir coñecelos pouco a pouco ao longo destas semanas.

Como era de supoñer foi unha novidade aceptada polos nenos cun sonrriso desde o primeiro momento. Tivemos unha conversa sobre o que sabiamos e que non. Dímonos conta que tanto eles coma min non coñeciamos moitas cousas... e que tiñamos certas ideas onde discrepábamos entre nos.

A raiz desta conversa xurdiron unha múltitude de preguntas para respostar ao longo dos días. Algunhas delas son:

Como son? De que cor? Todas iguais?
Que comen? (algúns pensan que terra e outros que bichos)
Como se convirten en rás?
Como ten a rá os ovos? (esta pregunta xurdiu despois de falar se se podían namorar ou non...)
Onde viven? (algún neno propuxiu coñecer os nomes dos ríos)
e moitas máis que irán aparecendo...

Xa apareceu algún material na clase para atopar información pero estamos abertos a calquera aportación desde as casas para poder resolver todas as nosas dudas.

(libros atopados no fondo bibliográfico do colexio)

Nestes primeiros días só comenzamos a respostar a primeira, aproveitando a descubrir como se fai a cor verde e comezamos a pensar onde poden vivir as ras e que necesitan mentras creamos unha nova estancia para as crías na clase. Os cágados chegaron a aula nunha botella de auga. O venres foi o traslado a unha caixa máis grande. Incorporamos unhas pedras con musgo que é un dos primeiros alimentos para estes animais.

Este é unha pequena mostra do momento xusto despois do traslado a súa nova estancia mentras se asentaba o lodo que tiña a auga.

POÑEMONOS AO DÍA

2009-03-29T20:10:00.014+02:00

Nos últimos días tiven algún que outro problema técnico para poder subir cousas que sucederon en clase entre os días festivos e pontes.

Así que vos vou pondo ao día:

AVANZAMOS NA LECTOESCRITURA

DIARIOS

O traballo na lectoescritura avanza cada día a través de dúas propostas deseñadas sobre todo para motivarlles cara ao mundo da escritura e a lectura.

A bolsa máxica fai un par de semana tróuxonos os nosos DIARIOS encadernados e con el un novo rumbo cara ao noso traballo da lectoescritura. Esta primeira iniciativa naceu co motivo de motivalos a escribir dándolle sun soprte atractivo onde puedieran facelo sen unha pauta determinada.

Realizarían todo o proceso necesario para escribir (pensar na palabra, recoñecer fonema por fonema e relacionar esa fonema cunha letra en concreto) pero escribirían o que realmente lles apetecería a eles e non unha palabra esixida.

E como sempre, se por algún motivo non equivocamos NON PASA NADA! Así que nel debuxamos, escribimos e contamos todo aquilo que nos pasa.

A partir dunha letra e do seu son comezamos a apuntar todas as palabras que se nos pase pola cabeza. Unha vez que xa non se nos ocorren máis collemos o noso iario e inventamos unha frase con esas palabras.

Cada diario é diferente, non hai nin unha frase ou idea repetida. Pódese dicir que o diario é onde envorcamos parte da nosa creatividade.

Ensinámosvos a portada deles para que vos deades unha idea:

CONTOS

Doutra banda empezamos a usar en clase o libro de "Leo con bubela". Buscando un soporte que lles motivase a ler atopei neles un bo aliado. Ao presentarlles todos explíquelles que cada un tiña un número, e que se era un número máis alto sería máis dificil. Dicirlles iso foi como un reto inesperado por chegar a un libro máis dificil, e a tentar avanzar na lectura.

Así normalmente nun momento de descanso, chamo a algún deles para que lean comigo e levo un rexistro do avance.

O feito que coas vogais e dúas, tres ou catro fonemas xa xorden historias con sentido, motívalles polo boto de que eles sós poden ler un libro case sen axuda.

Cando un dos libros está máis que superado, mandareilles para casa unhas follas co libro transcrito (en maiúsculas, para facilitar a lectura a algún deles)/deles) para que o lean convosco e debuxen as distintas escenas, así que queden cos contos que conseguen ler.

A semana pasada mandeivos o primeiro dos libros superados (tito e o pito). Non vos envié ningunha instrución xa que buscaba que sexan eles os que se expliquen e sexan conscientes do que teñen que facer. eles levaban unhas instruciones moi claras e o único que tiñan que facer era poser exlicarse. Esta idea xurdiu despois de observar que ás veces nos contaba seguir varias instrucións, olvidannos de que se nos pediu. O seguintes conto busco que sexa igual, aínda que xa sabeis como é o proceso, esperar a que sexan eles que vos expliquen o que teñen que facer. En breve mandareilles outro dos contos co mesmo formato que o que primeiro.

SAÍDA A BIBLIOTECA

O pasado 13 de marzo fomos a biblioteca a escoitar un contacontos protagonizados por tres curiosos personaxes (e algún axudante máis). Contáronnos, entre eles, os tres osiños.

A PRIMAVERA

O sábado 21 chegou a primavera, asi que o luns 23, cunado reencontrámonos despois duns días de descanso, escoitamos todos juntosdistintas produciones de Vivaldi da páxina http://www.epdlp.com/compclasico.php?ide=1084.

Entre elas está a primavera, gran coñecida da composición musical das 4 estacións. Fixemos unha escoita moi atenta e despois debuxamos o que pensamos e imaxinamos sobre a primavera nese intre.

Este é un dos resultados.

SEMANA DA PINTURA

Durante esta semana coñecemos a Van Gogh e a Gaugen. A través do libro de plastica, o cal nos propuña dúas láminas destes dous autores.

A bolsa máxica decatouse e tróuxonos un libro impresionante de Van Gogh. Nel vimos diferente cadro e para a miña sorpresa algúns eran coñecidos por eles. Noutra sesión pintamos como Gaugen, con temperás e descubrindo novas cores. Déixovos con algunhas das obras que xurdiron...gozalas!

OUTRO CUMPLE MÁIS!

2009-03-24T20:08:00.003+01:00

Outro neno máis uníuse o clube dos nenos e nenas de seis anos. Celebrámolo o pasado mércores, regalándolle unha medalla de parte de todos nos.

SAÍDA AO PORTO

2009-03-15T15:14:00.006+01:00

Tiña pendente contarvos como foi a saída ao porto de A Coruña. Sei que xa hai unha semana disto pero pensei que debían ser eles os que nos contaran o que fixemos aló xa que eles contarán o que verdadeiramente foi o máis vistoso ou interesante. A gravación respeta a cronoloxía da visita:

Primeiro vimos uns barcos: os que remolcan e os que limpan o mar (pelícano).
Despois acudimos a unha exposición dos materiais que chegan ata o noso porto (vexetais, minerais, cereais...)
Visitamos a lonxa e unha gran parte do peixe que estaba dispoñible nese momento e xogamos co xeo.
Por útlimo pasamos polas naves do maínzo e o ferro, chegando nese momento as grúas e a estación do ferrocarril de mercancías.

Dende a miña aula súmome aos agradecementos á organización da visita xa que foi moi interesante e entretida para os nenos e nenas. Espero que vos pareza tan interesante coma a eles/as.

Lémbrovos que teño na aula dúas copias coas fotos das saídas realizadas polo momento (entroido, bombeiros, porto...) Podedes perdirmas por medio dos nenos/as para que as leven e así copialas na vosa casa. O único que vos pido é rapidez no momento de devolvelo para que outra familia poda copialo e axilizar o préstamo das fotos.

Aínda así o meu compañeiro José Carlos puso a vosa disposición as fotos e un video realizado por el mesmo no seu blogue. Podedes visitalo e descargar as fotos que vos interesen. Para acceder clicade no seguinte enlace: A nosa clase.

A TODAS AS MULLERES TRABALLADORAS DA CLASE

2009-03-08T14:30:00.009+01:00

Este post vai adicado a Inés, Celtia, Lucía Vidal, Uxía, Lucía Veiga, Noa, Dharian, Rocío, Paula, Miriam e Daniela...e tamén para min; TODAS AS MULLERES TRABALLADORAS DA CLASE.

Hoxe é o Día Internacional da Muller Traballadora e quero celebralo convosco a través de dous contos que me fixeron moita gracia e fíxome pensar sobre a importancia que ten darlle as nenas modelos diferentes de mulleres actuais para que elas nun futuro poidan decidir que tipo de muller queren ser.

Aporto o meu gran de area con dous modelos de agora de princesas tradicionais que coñecemos desde a nosa infancia (Cincenta e Bela Durminte). Consisten en novos finais para os contos de sempre.

Precisarán da vosa axuda para a súa lectura:

Remato, tamén engadindo un video moi simpático onde podemos reflexionar sobre o respeto cara as actividades cotiás e xogos

con independencia do xénero de cada un/unha.

Espero que o disfrutedes tanto coma min!

FOMOS CANTANTES...

2009-03-02T21:15:00.005+01:00

Na última sesión de gravación decidiron facer unha recopilación dalgunhas cancións que aprendimos ao longo do curso "como aquela das castañas..." ou aquela que aprendimos co contacontos de Kalandraka... e como non, tamén incorporamos o último éxito da radio.

Coma sempre estivemos moi atentos de falar cando nos tocaba e respetar o turno do noso compañeiro/a. Nesta ocasión tiñamos que escoitarnos uns aos outros para levar todos o mesmo ritmo. Tamén tiñamos que respetar o turno de cada un para non adiantarnos, nalgunhas tiñamos momentos dun solista ou noutras había dous turnos: un de nenos e outro de nenas.

Señores e señoras, deíxovos coa actuación dos nenos e nenas da clase do barco. Silencio por favor!:

Hola don Pepito:

Namoreime:

Paxariña de papel:

Un exitazo:

FOMOS XORNALISTAS

2009-02-24T15:35:00.006+01:00

Tiña pendente contarvos o traballo coa prensa que fixemos hai dúas semanas. Co motivo de atopar unha ficha no caderno que contiña un páxina da prensa xurdiron outras novas actividades. Neste segundo trimestre estamos traballando máis en serio coa lectura e a escritura pero sen perder o punto lúdico que teñen que ter as tarefas nestas idades.

Un dos días apareceron moitos periódicos na clase e facendo pequenos grupos fomos mirándoos e apuntando todo aquilo que aparecía nas páxinas. Falamos da funcionalidade da prensa, para que servía, que nos dicía... Algúns lanzábanse a intentar ler as letras pero non eran de todo iguais ás que xa coñeciamos...

A proposta coa prensa tivo varios pasos:

1. Observamos diferentes xornais e fixemos fotos as partes que aparecían.

2. Anotamos no encerado aquelas cousas que vimos nos xornais, aquí xa eran eles os que me dicían que letras poñer.

3. Anotamos nunha folla o que estaba apuntado no encerado e pola parte de atrás recortamos e pegamos diferentes letras do xornal.

4. Fixemos un primeiro boceto dunha posible noticia, ésta contiña o seu titular e a súa imaxe.

5. Por último, fixemos a nosa propia primeira páxina do xornal. Esta actividade levounos varios días. Un día puxemos a data, o nome do xornal, o tempo. Outro día o titular e a imaxe, e por último a noticia un pouco máis ampla.

Na seguinte presentación podedes ver todo o proceso completo que fixemos:

Hai uns días que provoco que escriban na clase, sen ningunha presión pola miña parte para que poñan todas as letras, só que pensen en cales sons aparecen na palabra que queiran escribir...e se nos comemos algunha...Non pasa nada!. Parece unha tontería pero desde que aprecian que non hai ningunha reacción negativa pola miña parte cando se equivocan provócase unha actividade moi relaxada entre risas e traballo cando escribimos calquera cousa.

Se poidésedes entrar na aula neses momentos veríades como cada un está co seu traballo pronunciando en alto sons para intentar descifrar as diferentes letras, e outros máis áxiles buscan axuda noutros compañeiros máis expertos para que lles digan as letras... (a iso se lle chama traballo colaborativo).

Este traballo de escritura, xurdiu cando aprecei que uns tiñan problemas cunhas letras e outros nenos con outras. Dándolles liberdade á hora de escribir o que queiran logrei motivalos/as cara a actividades deste estilo tanto aos nenos que non presentan ningunha dificultade coma aqueles que lles custa algo máis. Ao mesmo tempo que facemos estas actividades van xurdindo todas as letras que queremos traballar.

Cando cheguen os traballos a casa veredes que non todas as cousas que escribiron están correxidas. Dependendo da actividade algunhas foron completadas despois entre o neno/a e máis eu e outras que se deixaron como eles consideraron oportuno por un lado, non penalizaba o que facían e por outro lado deixaban un rexistro do seu avance.

Toda esta actividade compleméntase con actividades máis concretas segundo as necesidades de cada neno, é dicir, se unha nena necesita traballar a letra d ao mellor a súa compañeira necesita traballar o p porque o d xa o identifica e o recoñece rapidamente.

Coma sempre gustaríame que o falásedes cos nenos/as e me comentedes calquera cousa que vexades oportuna. Para calquera dúbida tedes a vosa disposición o correo electrónico bulebuleblog@gmail.com

LEMBRADE!

2009-02-19T15:51:00.005+01:00

Lembrade que mañá imos saír do cole sobre as 11 para dar un paseo polas cercanías do colexio (rúa peatonal, centro cívico...) xa disfrazados de bonecos de neve. Sería bo que levaramos por debaixo ropa clara ou gris.

O almorzo que traigades debería ser productos típicos do Entroido (filloas, rosquillas ou orellas).

Xa pensarei unha forma en que poda pasarvos as fotos que fagamos mañá ao longo da festa. Mantereivos informados!

Gracias pola vosa axuda!

FELICIDADES INÉS

2009-02-18T20:04:00.001+01:00

TEÑO MOITO QUE CONTARVOS

2009-02-15T13:40:00.020+01:00

Fai algúns días que non adico tempo a escribir no blogue. En cousas coma estas é cando se ve a falta de tempo que teño entre as clases, traballar en ideas para aplicar na clase, a miña formación e preparación das oposicións. Aínda así non penso abandoar as publicacións periódicas neste espazo, xa que, tal é como lle dixen a unha nai nunha recente titoría é un modo de axuda para mín, para reflexionar sobre o que fixemos e como saiu; sendo consciente de onde metín a pata, que cousas lle gustaron aos nenos e podemos repetir e cales non. É por isto que agradezo que me digades aqueles comentarios que fan os nenos e nenas do que facemos na clase, xa que me dan moita moita información do que eles pensan.

Durante este tempo fixemos moitas cousas na clase que teño que contarvos: deuse por finalizado un proxecto, celebramos o Día da paz, comezamos a pensar no entroido e propuxemos cousas novas. A foto que podedes ver son as pombas para decorar o corredor nese día.

SOBRE OS XOGOS...

Realmente foi moi produtivo. Durante este tempo fomos coma detectives investigando sobre os xogos de agora e os dos nosos antepasados. Para non esquecer aquilo que averiguabamos vimos a necesidade de anotalo para non esquecelo, usamos as letras, os debuxos ou otras ferramentas que servisen.

Así grazas a vosa axuda e participación chegaron ata clase actuaccións, listados e imaxes de xogos que facían o pai, a nai, o avó ou a avoa dalgúns dos nenos/as. Durante a asemblea os nenos/as que traían un novo descubrimento sobre a súa familia contábano e amosábano a todos os seus compañeiros e compañeiras. Era un momento de gran protagonismo para cada un deles.

O tema foi pouco a pouco sendo menos motivador polo que, coa chegada doutro caderno, fomos cambiando a temática de traballo ao longo desta semana. Co peche do tema dos xogos, xurdiu no caderno unha actividade sobre a prensa a cal provocou bastante interese. Vin entón máis posibilidades nela así que fixen nun folio DIN A-3 unha folla de prensa para cada un.

En breve ensinareivos o resultado e o que estamos a facer en novas fotos e gravacións.

SOBRE O ENTROIDO...

Como sabedes ímonos a disfrazar de bonecos de neve. Facer os disfraces é unha das cousas que máis tempo me quita para facer outras cousas pero sei que vale a pena no momento que ves o sorriso dun deles cando lle probas o disfraz na clase. Teño que recoñecer que ao principio tiña algo de medo á elección do disfraz polo que opinaran os nenos e nenas pero agora estamos a ver que acertamos coa decisión.

Gústame que a elaboración sexa algo compartido entre os nenos, os mestres e as familias, xa que cada un de nós temos algunha participación na creación do traxe e dos complementos.

SOBRE A ANIMACIÓN Á LECTURA...

Nestes útimos días, fíxenme cunha nova adquisición coa cal busco motivalos cara a lectura, e polo momento podo decirvos que creo que ten resultado. Merquei un CD-DVD chamando CANTOS EN CONTOS coeditado por PAI MUSICA e OQO. Neste CD-DVD cóntannos contos dun xeito diferente ao que estamos acostumados, mediante as cancións e a música. Escoitamos algúns que outros e despois fixemos outras actividades en relación co libro (limos a versión escrita, fixemos un debuxo da parte que máis nos gustou, etc...). teño máis actividades pensadas que xa vos irei contando. Ademáis inclúe a versión Karaoke para que poidamos velo ao mesmo tempo. Na rede podedes atopar dous dos videos por se queredes velo cos nenos e nenas, os cales xa coñecen de traballalos na clase. Podedes ver o video de Paco Papán se clicades aquí e subo o de Chocolata o cal foi o primeiro que coñecimos e polo cal decidínme a mercar este libro.

AVISO IMPORTANTE: DE NOVO NON HAI CLASE

2009-02-08T19:49:00.008+01:00

O INVERNO NON DA TREGUA E POR MOR DA ALERTA LARANXA POR FORTES VENTOS MAÑÁ, LUNS 9 DE FEBREIRO, NON HABERÁ COLEXIO EN TODA A COMUNIDADE GALEGA.

Novo cese das clases

Noticia en La Voz de Galicia

FELICIDADES DHARIAN

2009-02-03T23:10:00.000+01:00

ENTRE XOGOS...

2009-02-01T16:04:00.023+01:00

Despois de ver o video dos xogos olímpicos démonos conta de que sabiamos moitas máis cousas das que gravamos nun primeiro momento o pasado venres, ata coñeciamos a deportistas que foron a China o ano pasado!. En canto os nenos vían as medallas ou a Rafa Nadal emocionábanse (aplausos, berros de victoria...) mentres que as nenas quedaban coa boca aberta ao ver as ximnastas tan belas e pintadas, as bailarinas de patinaxe...

Plasmamos o descuberto sobre o tema dos xogos olímpicos no noso mural, que cada vez ten menos espacio para incorporar aquelo que nos parece importante para poñer nel.

Entre xogos pasa o noso día a día durante estas últimas semanas pero cada un deles axúdanos a mellorar a nosa fonoarticulación, a aprender a escribir palabras significativas, repasar os números traballados... todo isto dun xeito moi ameno tanto para eles como para min.

Temos varias actividades independentes ao longo da xornada ou dos días pero todas elas cun elemento común...aprender xogando. A primeira delas foi bautizada como o XOGA COA BOCA a cal tomei prestada dunha logopeda chamada Eugenia Romero, a cal colgou na seguinte páxina: http://picasaweb.google.com/Eugenia.Romero.Logopedia?feat=email diferentes imaxes para exercicos fonoarticulatorios e actividades para traballar a motricidade facial.

Polo momento a actividade é un xogo de memoria, fixen unhas tarxetas onde cada debuxo significa unha acción en concreto que temos que facer. Este xogo axudaranos a pronunciar mellor certos sons que aínda nos custan (como é normal) pero dun xeito lúdico melloramos día a día. Preséntovos as tarxetas para que vos tamén poidades xogar na casa pero lembrade que no enlace anterior podedes velo moito mellor.

Outra das actividades que naceu esta mesma semana foi o xogo que máis lles chamou a atención dos nosos avós e a nosas avoas (A MARIOLA). Como o tempo non nos acompañaba acabamos facéndoa dentro da aula. Polo momento, entretéñense moito con ela xa que é a novidade; aparecendo os principais conflitos de cando xogar ou non xogar con ela; pero estou convencida de que en breves superaremos ese aspecto e pasará a estar integrada dentro da actividade diaria sen que supoña unha distracción.

As miñas expectativas para ela son bastantes amplas. Quero que sexa algo máis cun xogo que coñecimos durante esta investigación senón que será un elemento para poder repasar os principais conceptos que estemos a traballar. Será un momento de repaso dun xeito lúdico sen que supoña un momento puramente examinador. Polo momento repasamos os números que xa coñecemos cando os escribimos no chan co xiz, cando saltamos sobre eles, cando cae a pedra nun dos cadrados... Máis adiante incorporaremos letras, formas xeométricas, palabras...para seguir co mesmo proceso que cos números.

A presentación da mariola rematará coa incorporación deste xogo no noso libro dos xogos (aquel que comezamos a facer co noso proceso de resolución de conflitos) as cales teño prevista nas seguintes páxinas:

SEGUIMOS XOGANDO...

2009-01-23T22:41:00.016+01:00

O video que apareceu o pasado martes foi por demanda deles e pola vida propia que xa collendo esta primeira proposta que lles fixen eu hai dúas semanas. No día de gravación alguén plantexou un tipo de xogos que eran os xogos olímpicos. Démonos conta de que, a maioría, non tiñamos tanta idea sobre o tema pero aínda nestas condicións soltámonos a decir algunhas ideas soltas e cousas que pensabamos que poderían ser os xogos olímpicos.

Como veredes este foi o resultado, onde hai algún que é un experto sobre o tema e outros que imos completando o que din os compañeiros. Así é que unha aportación dun neno provoca un recordo, unha idea ou unha matización doutros compañeiros/as.

1ª foto: "Rafa Nadal"
2ª foto: "unha nena facendo ximnasia rítmica"

Disculpade (sobre todo vos, os nenos e nenas que tanto traballades) a tardanza en publicar esta entrada pero entre o temporal e o meu tempo, ás veces, non é todo o que eu querería para dedicarme a este blogue. E por outro lado, que dediqueille máis tempo a producción desta gravación para darlle un toque de humor entre nos. Espero que o disfrutedes tanto como o disfrutei eu facendo e escoitándoo.

3ª foto "o atletismo"

MAÑA NON HAI CLASE

2009-01-22T23:30:00.006+01:00

Mañá, venres 23 de xaneiro, non hai clase pois foron suspendidas polo temporal previsto para este fin de semana nas provincias de A Coruña e Lugo.

Ter coidado. Vémonos o luns!

Noticia cerre dos colexios

XOGOS OLÍMPICOS

2009-01-20T20:00:00.000+01:00

UNS NOVOS VIDEOS

2009-01-18T15:10:00.009+01:00

OLA NENOS E NENAS!

ACABO DE ATOPAR OUTROS VIDEOS SOBRE OS XOGOS TRADICIONAIS...VEDES ALGÚN NOVO?

UN BICO DA BOLSA MÁXICA

SEGUIMOS INVESTIGANDO...

2009-01-18T11:53:00.014+01:00

A chegada da mensaxe da bolsa máxica foi todo un acontecemento dentro da clase. Puxémonos moi ledos e algo "nerviosos" ao ver que a bolsa aparecería dentro do noso blogue. Alucinábamos coa maxia que ten esta bolsa e miramos por detrás do ordenador por se había algún oco por onde se poidese meter e entrar dentro da pantaia. Grazas a ela, imos avanzando na nosa investigación sobre os xogos.

Houbo moitas hipóteses de como soubo que estabamos a traballar o tema dos xogos e algún problemiña na búsqueda dalgún neno ou nena que puidese lernos aquilo que nos escribía; por sorte dúas nenas animáronse a lernos aquelo que dicía...

Esta mensaxe trouxo moitas actividades que facer. Nun primeiro lugar, fixemos un listado na pizarra de todos os xogos aos que xogaban os nosos avós e avoas, coas cales repasamos letras que xa coñecemos e outras nas que aínda tiñamos algunhas dúbidas.

Nun segundo lugar, e como é lóxico fomos ampliando o noso mural cos "xogos de antes", facendo cada un o xogo ou xogos que lles chamaran máis a atención. Había nenos/as que xa coñecían algún xogo e outros que non coñeciamos nin entendiamos moi ben...pero todos semellaban ser fantásticos!

En breve medrará o noso libro que comezamos no trimestre pasado con algún xogo que estamos a coñecer agora.

O venres é día de gravación. Esta dinámica xa colleu ritmo propio. Eles mesmos manexan o programa e o "público" respetamos o momento de gravación de cada compañeiro/a. É algo do que estou moi orguiosa deles, xa que entendo o difícil que é para un neno ou nena de 5 anos estar calado e non interrumpir cando non lle toca. Dende aquí a miña noraboa a todos os nenos/as do barco.

Todo isto tamén se nota no momento da asemblea, xa que cada día é máis agradable ter unha conversa a primeira hora da mañá.

Neste día decidiuse gravar todo o que fomos aprendendo sobre os xogos...sobre todo para explicarlles aos nosos pais e nais moitas cousas que aínda descoñecen sobre os xogos dos nosos avós e avoas.

Atendede pois, é toda unha clase maxistral sobre a nosa investigación:

CARTA DA BOLSA MÁXICA

2009-01-13T22:29:00.004+01:00

ANO NOVO, XOGO NOVO.

2009-01-11T15:30:00.010+01:00

Comezamos ano e trimestre novo aprendendo cousas novas sobre os xogos en relación coa temática do novo caderno que imos traballar ó longo do mes de Xaneiro. En canto vin o tema alegreime pois comezaron a xurdir multitude de ideas para ampliar esta unidade didáctica, e ó mesmo tempo darlle máis protagonismo os nenos e nenas da clase.

Nun primeiro lugar pensei...Qué ben me ven para seguir co libro dos xogos e a resolución de conflitos! pero dándolle máis voltas a testa e polo mundo de Internet atopei moitas ideas que xa vos irei contando ó longo dos días. Comecemos polo que sucedeu estes dous primeiros días:

O xoves comezou este traxecto pola conversa máis lóxica que poderiamos esperar: OS REIS MAGOS. Na asemblea conversamos sobre todos os xoguetes que lles trouxeron estes tres fantásticos personaxes, polo que a pregunta estaba no aire: Para que serven os xoguetes? Que é iso de xogar? Qué é un xogo? As aportacións foron numerosas e ningún neno/a quedou calado.

Por outra banda, este días de descanso servíronme para poñerme o día en temas que aínda fáltame moita práctica coma, por exemplo, atopar unha nova aplicación no ord

enador

que nos permitirá gravarnos e facer composicións con música e a nosa voz. Por iso presenteino este xoves para que o coñecesen e explicarlles para que o imos empregar. Usei a radio, algo que todos coñecen, para presentalo. Por iso, moitos deles ao mellor fálanvos dun programa de radio cando teñamos sesións de gravación.

Este programa é utilizado rapidamente polos nenos e nenas de xeito autónomo. Cando estean preparados para gravar só teñen que darlle o circulo vermello e empezar a falar. É un programa moi gráfico onde ven como vai "escribíndose" a súa voz. Fixemos unha primeira proba onde se viu como se gravaba o ruido que faciamos e aprendemos que os que non estamos a gravar temos que estar en silenzo para non estragar o traballo do compañeiro ou da compañeira.

A nosa primeira produción (doutras moitas xa pensadas) foron as nosas ideas previas sobre os xogos e xoguetes (veredes como está presente todo o traballo sobre a resolución de conflitos que fixemos ó longo do primeiro trimestre). Perdoade os nosos fallos! tanto eles coma min somos novatos nesta tecnoloxía.

Despois fixemos uns cantos debuxos para coñecer cales eran os xogos de agora, é dicir, os que xa coñecemos.... pegámolos nun mural que será completado con aqueles xogos que aprenderemos ó longo do mes. A partir de agora buscaremos información sobre a que xogaban os noso pais e avós e avoas cando non habia maquiniñas, videoconsolas e tanta multitude de xoguetes para elixir. Contamos coa vosa axuda. Pódedes mandarnos as vosas experiencias tanto ao Blogue coma o correo electronico do Bulebule.

Déixovos co mural e cos debuxos que fixemos. Esperamos que vos gusten...

UNHA CONTA DE CORREO PARA PODER COMENTAR.

2008-12-29T21:04:00.006+01:00

Para facilitar a participación no Blogue, poño a vosa disposición unha conta de correo electrónico para ter outro xeito máis persoal e privado para preguntar, aportar, comentar ou dicir todo aquelo que se vos pase pola mente. Eu contestareivos o máis rápido que me sexa posible.

Podedes escribir a:

bulebuleblog@gmail.com

CUN POUCO DE PINTURA QUEDAN DE LOCURA.

2008-12-24T11:01:00.003+01:00

Este foi o resultado! O prometido é deuda. Aquí tedes o resultado dos adornos para a árbore de Nadal que fixeron os "nenos e nenas do Barco". Na seguinte presentación tedes o proceso que seguiron para chegar a este resultado tan xenial. Espero vos guste!

Por outra banda, moitas grazas a aquelas persoas que me escribiron comentarios este últimos días e aquelas que siguen o Blogue, grazas a eles teño máis ganas de seguir con este mini proxecto que me marquei para este curso. A todos vos (e sobre todo os meus compañeiros):

CUN POUCO DE FARIÑA E UN POUCO DE SAL...UNS CANTOS ADORNOS DE NADAL

2008-12-14T22:20:00.010+01:00

Antes de nada agradecer ao meu compañeiro de corredor e apoio nas miñas dúbidas José Carlos que me incorporase dentro do seu Blogue (A nosa clase), sobre todo porque sen el seguramente non me animase a crear un. O seu Blogue foi un dos primeiros que seguín e do que "roubei" moitas ideas para levar de colexio en colexio. Así que espero que este blogue sírvalle e sírvavos do mesmo xeito que ao meu sérveme o seu cada día.

Esta semana comeza coa volta da ponte onde me marchei en busca de adornos do Nadal, en diferentes pobos e cidades próximas, xunto coa miña cámara de fotos. Recordei entón unha experiencia que tiven durante a miña fase de prácticas cando estudaba maxisterio en Lugo. Foi no mes de Decembro cando unha profesora que se chama Lucía ensinoume a facer masa de sal, precisamente para facer adornos de nadal.

O xoves fun preparada para unha gran sorpresa para os nenos do "barco" (así se fai chamar o grupo): un paquete de fariña e un paquete de sal.

Deixeilles que fixesen as súas cabalas sobre o que ía suceder despois e a resposta foi unánime: facer pan!, esta resposta atopábase influenciada por unha saída que tiveron o curso pasado a unha panadería, así que aproveitamos para recordar como se fai pan e cales os seus ingredientes. Pero... upss!... Non podiamos facer pan pois nos faltaba un ingrediente que recordaba unha das nenas: O FERMENTO.

Foi entón cando lles explique cal era a miña idea: FACER MASA DE SAL PARA FACER OS ADORNOS DE NADAL! A única consigna era botar tanta fariña como sal, así que vimos como podiamos facer para calcular esas cantidades. Pasando por beliscos ou puñados, acabamos decidindo usar un vaso para calculalo.

1 VASO DE FARIÑA=1 VASO DE SAL

Despois de moito amasar este foi o resultado

Agora só queda deixalo secar e pintalas. Xa vos ensinaremos o resultado.

Despois de recoller todos os utensilios, comenzou o momento da merenda e como foi de esperar buscamos quenes tiñan algo de fariña na súa comida. Non se nos escapou nin a primeira. Estes son todos os que atopamos:

SÍ E A MOITA HONRA

2008-12-08T21:38:00.007+01:00

Que ledicia ao ver que esta pequena parte do meu traballo e do meu día a día empeza a ter seguidores e achegas dende fóra. Como me dixo un compañeiro do colexio: "ter un blog ao principio é unha actividade solitaria e ás veces parece que falas para ti só". Así que non sabedes canto vos agradezo os comentarios e os ánimos cara a este proxecto que en breve cumprirá un mes de vida.

Durante este tempo o libro dos xogos segue medrando e a motivación por xogalos no patio moito máis, favorecendo a resolución dos pequenos conflitos que sucedían. O xogo da abelliñas de San Miguel era descoñecido para eles pero se observades a retahíla, entenderedes rapidamente porque foi moi ben acollido polos nenos e nenas da miña aula.

En canto o xogo da pita cega atopeime con grandes expertos no mesmo, onde algúns xa dominaban técnicas e estratexias moi complexas para non ser recoñecidos como, por exemplo, agacharse, pechar os ollos ou, a sempre eficiente, aguantar a respiración. Por iso, descargueime a seguinte pista de audio da páxina web orellapendella.org; que de súpeto se escoitou dende algún punto da clase; foi unha forma para motivar a presentación do xogo e favorecer que xurdisen hipóteses e ideas previas sobre o xogo.

Déixovos as follas para completar o voso libro persoal de xogos.

Ao ver que o libro é cada vez máis grande empezan a preguntar se llo levarán a casa polo nadal, punto que aínda non teño moi decidido xa que é unha proposta que quero que siga despois das vacacións... Umm! Terei que pensalo!

Doutra banda, estou moi ilusionada por como crecen as súas estratexias para resolver as pelexas que lles xorden con outros compañeiros. Como foi o pasado mércores (creo) cando Iago chegou do baño contándome que outro compañeiro pegoulle cando se atoparon no servizo. Para a miña sorpresa Iago pedíame permiso para ir en busca deste compañeiro para pedirlle desculpas. Non entendía moi ben o motivo das súas desculpas, pero el moi ben argumentoume que ao defenderse empuxouno contra a parede e que quería ir pedir perdón e falar con el porque así se solucionaban os problemas.

Ese mércores foi outro día máis onde os nenos demostranme que nos dan mil voltas aos adultos en canto o seu comportamento. Por iso, a partir de agora, cando alguén me diga que me comporto como unha nena responderei: SÍ E A MOITA HONRA!

ASÍ VEMOS O NADAL!

2008-11-30T16:26:00.005+01:00

CHEGA O NADAL!

2008-11-25T12:00:00.001+01:00

POLIS E CACOS

2008-11-24T23:46:00.000+01:00

Aquí deixovos as primeiras páxinas do libro. Trátase do xogo dos polis e cacos; o cal tantos nenos e nenas da miña xeneración xogamos no patio. Despois de leer e consensuar as normas que na páxina aparecen, baixamos a xogar no patio. Noutras sesións iremos escribindo as normas nunha páxina nova, que iremos tamén incorporándolo ó libro.

O LIBRO DOS XOGOS

2008-11-24T17:58:00.000+01:00

Como era de supor nunha das últimas asembleas xurdiron novas pelexas no patio. todos opinamos e analizamos o porqué de que suceda eses conflitos.

A resposta unánime foi porque xogan ás pelexas e logo acábanse dándose de verdade. Cando preguntei que poderiamos realizar para mellorar ese momento, todos/as observaron a necesidade de aprender outros xogos para non ter que recorrer sempre ao "xogo das pelexas".

É por isto polo que iniciamos un novo libro: "o libro dos xogos", o cal iremos aumentando aprendendo novos xogos.

Empezamos a pensar por cal comezar e démonos conta que, no fondo, xa conociamos moitos xogos; rapidamente fixemos unha lista de 15 xogos para o momento do patio; algún deles novos e outros que "seguramente xa coñecían os nosos avós".

Cada semana traballamos sobre un ou dous xogos, sobre todo se o tempo acompáñanos. Eu vou realizando as páxinas do libro, que de hoxe en diante ireivos colgando para que tamén podais usalas.

A RESOLUCIÓN DE CONFLITOS

2008-11-23T21:17:00.000+01:00

A resolución de conflitos é un dos aspectos que máis importancia lle dou no día a día. Dedicámoslle bastante tempo pero pronto se ve recompensado o tempo dedicado.

O que ví durante a miña breve experiencia docente é que a maioría das veces os nenos e nenas usan a agresividade para resolver os pequenos problemas porque non atopan outros recursos que lles sirva para devandita finalidade.

É por isto que habitualmente realizamos "unha asemblea extraordinaria" á volta do recreo para saber que problemas houbo no patio e como se foron solucionando. Nesta asemblea a maioría dos nenos e nenas participan opinando e propoñendo solucións (ou nestas alturas, xa solucionando o problema). Todos analizamos a orixe do conflito e como chegamos até ese punto.

Como é lóxico a nosa postura consensuada é que debemos solucionar os conflitos falando e por nós mesmos, xa que eu UNICAMENTE son unha mediadora nese momento; "non é o meu problema" así que teñen que solucionalo e falalo eles/as.

Xa non é tan estraño ver a algún dos meus alumnos sentados nun recuncho do patio ou nunha das mesas de clase falando para chegar a un acordo. Xa non é tan estraño escoitar frases como "agora fala ti que eu che escoito" ou "imos a unha mesa que isto temos que falalo".

Como é de supor atópome moi orgullosa de como a aula está a responder a esta dinámica, pero nunca estamos libres a que se nos esqueza as boas formas ou que volvamos recorrer á solución máis rápida.

PRESENTÉMONOS

2008-11-10T23:17:00.003+01:00

Chámome Ana e son mestra de Educación Infantil que segue rezando os deuses para que algún ano chegue a praza, así que polo momento dedicome a estudiar e facer "turismo escolar" de substitución en substitución (de ahí a decisión do nome do blogue).

Trátase dun Blogue no que contar as miñas experiencias, ideas, os meus problemas, os medos ou ledicias como substituta.

Espero que vos guste e participedes nel, aportando as vosas opinións e comentarios.

Ata pronto!